(Recenzja) Michał "Śledziu" Śledziński - Osiedle Swoboda #1

W latach 90-tych za sprawą Sylwestra Latkowskiego i całego nurtu hip-hopowego bardzo popularne stało się określenie „blokers”. Nieco upraszczając, były to grupki młodzieży, które przesiadywały na ławkach wielkich blokowisk. Często słuchali muzyki rodem ze Stanów Zjednoczonych, chodzili w szerokich spodniach i narzuconych na głowy kapturach i palili nielegalne specyfiki. Myślę, że duże grono dzisiejszych trzydziestolatków wie, o czym piszę i, że nie jest to dla nich temat obcy.

(Recenzja) Jesse Jacobs - Miesiąc miodowy na safari

Są takie komiksy, które przyciągają do siebie swoim wciągającym scenariuszem. Inne z kolei prezentują genialną kreskę, przez co nie sposób oderwać od nich wzroku. Są też takie, których lektura przypomina trip po narkotykowej działce...

(Recenzja) Zbigniew Masternak - Kniaź

Wydawnictwo Kameleon kojarzyć się może głównie z publikowanymi komiksami, lecz jak się okazuje, Robert Zaręba równie chętnie wydaje również książki. Tych już kilka w historii wydawnictwa było, a najnowszą z nich jest „Kniaź” Zbigniewa Masternaka.

(Recnezja) Yuki Midorikawa - W stronę lasu świetlików

Na nieco ponad stu siedemdziesięciu stronach Yuki Midorikawa zdołała zamieścić cztery historie zebrane w jeden zbiór zatytułowany „W stronę lasu Świetlików”. Czy pomysł na umieszczenie aż czterech opowieści w jednym de facto krótkim zbiorze mógł się udać? Jedno jest pewne. Wybór tytułu nie jest tu przypadkowy, gdyż manga o tym samym tytule doczekała się nawet swojej animowanej ekranizacji i było to anime, które wzbudziło bardzo pozytywne wrażenia na widzach.

(Recenzja) Kaoru Inai - Niesamowite opowieści pana Shiranui

Nie ukrywam, że z dużą dozą nieufności podchodzę do komiksów lub mang, które opierają się na krótkich formach, czyli kilkunastostronicowych rozdziałach nietworzących większej całości. Jeśli dodatkowo autorką jest kobieta, a wybrany gatunek to horror, to moja lampka kontrolna zaczyna świecić się jeszcze mocniej. Będę uczciwy... niekiedy mój instynkt zawodzi, co z jednej strony jest frustrujące, a z drugiej natomiast sprawia, że poznaje małe perełki komiksowe. Taką bez wątpienia jest jednotomówka od Waneko - „Niesamowite opowieści pana Shiranui”.

(Recenzja) Jerzy Szyłak, Łukasz Godlewski - Benia Dampc i pewien ambitny prokurator

„Benedykt Dampc” to seria, która powoli, aczkolwiek konsekwentnie się rozrasta, stając się swego rodzaju niewielkim fenomenem. Na czym on polega? Otóż to, jeden scenarzysta (w tym wypadku jest to Jerzy Szyłak) zaprasza do współpracy różnych rysowników i wspólnie pracują oni nad przygodami osadzonymi w stworzonym „uniwersum”. Te są najróżniejsze tematycznie, podobnie jak różne style prezentują odpowiedzialni za rysunki artyści. Efekt tego jest taki, że „Benedykt Dampc” ma już sześć części, a teraz nakładem wydawnictwa Timof i cisi wspólnicy pojawił się na rynku, można rzec, jego spin-off, czyli „Benia Dampc i pewien ambitny prokurator”.

(Recenzja) Dariusz Kortka, Marcin Pietraszewski - Kukuczka. Opowieść o najsłynniejszym polskim himalaiście

„Powiedz mi, dlaczego wybierasz się znów na tak trudną górę, jak Lhotse, na południową ścianę? A dlaczego kończyć skoro tak dobrze idzie?” - ten fragment rozmowy na lotnisku Okęcie i sławne słowa wypowiedziane przez Jerzego Kukuczkę już zawsze będą odbijać się echem, gdy tylko pomyśli się o południowej ścianie Lhotse i tragicznym wypadku, któremu uległ tam Polak. Stroma ściana, zerwana linia, upadek w przepaść... a przecież wszystko układało się tak dobrze.

(Recenzja) Fairy Tail #1, #2

Zastanawialiście się kiedyś może, co mogłoby powstać z połączenia trzech tak różnych od siebie mang, jak „Slayers”, „Full Metal Alchemist” i „Cowboy Bebop”? Nie? To wam podpowiem. Powstałoby wówczas „Fairy Tail”. Takie przynajmniej odnoszę wrażenie po lekturze dwóch pierwszych tomów nieskończonej jeszcze w Japonii serii.

(przedpremierowa Recenzja) Virginia Vallejo - Kochając Pabla, nienawidząc Escobara

Escobar - człowiek, który zabił setki osób, swego czasu jeden z najbogatszych ludzi na świecie, król narkotykowego biznesu, zamieszany w politykę, prawdopodobnie najbardziej wówczas wpływowa postać Kolumbii. Pablo – czuły i kochający mężczyzna, dbający o wybrankę swojego serca, obsypujący ją czułymi słówkami, komplementami i prezentami. Dwie zupełnie różne osoby. Jaka była prawdziwa twarz narkotykowego barona Pablo Escobara?

(Kilka słów na temat...) "Moe", "Om" i "Yerp", czyli komiksowa trylogia od Piotrka Nowackiego

„Mo”, „Yerp” i „Om”. Mówią wam coś te nazwy? Jeśli pukacie się w tym momencie w czoło, to wyjaśniam, że osoby zainteresowane polskim komiksem zapewne rozpoznają choć jedną z nich. To taka trylogia stworzona przez Piotra Nowackiego, jednego z grona znaczących twórców robiących komiksy nie tylko dla dorosłych, ale i dla młodszych (a często i dla jednych i dla drugich). Wspomniałem o tym, że trylogia nie jest typowa, gdyż w żaden sposób nie jest ona ze sobą powiązana fabularnie. Podobny jest jedynie koncept, ogólne założenie no i te dziwne nazwy.