(Recenzja) Tetsyua Tsuitsui - Reset

Tetsuya Tsutsui lubuje się w ukazywaniu w swoich komiksach najnowszej technologii, Internetu i związanych z tym zagadnień. Najlepszym tego przykładem może być mini seria „Prophecy”, w której to nie brakowało odpowiedników różnych Twitterów, Faceboków i innych. Japończyk swojemu zamiłowaniu daje wyraz również w kolejnej mandze wydanej przez Studio JG, zatytułowanej „Reset”.

(Recenzja + wypowiedzi) Jakub Ryszkiewicz, Grzegorz Kaczmarczyk - Zgroza #1 Lód

To, że komisarz Zbigniew Zgroza ma zadatki na niezłą postać komiksową, wiedziałem już od jakiegoś czasu, a dokładnie od ubiegłorocznego Dnia Darmowego Komiksu, kiedy to znalazł się on w antologii uświetniającej to wydarzenie. Choć był on przecież już wcześniej obecny w większości odsłon „Lisa” to dla mnie osobiście to właśnie ten krótki komiks (i jego jeszcze krótsza rola w nim), zdominował całą publikację, potwierdzając, że grupa zebrana wokół Sol Invictus Komiks potrafi robić naprawdę świetne rzeczy, a o Zgrozie warto poczytać więcej. Tamten „szort” naładowany był ogromną dawką emocji, która przenikała na wskroś czytelnika.

(Recenzja + wypowiedzi) Piotr "Jaszczur" Nowacki - "Głupatko, no co Ty?"

Piotr Nowacki to trochę taki swoisty Dr. Jekyll i Mr. Hyde komiksowej sceny. W jednej minucie potrafi pracować i wydawać komiksy przeznaczone dla najmłodszych po to, by za chwilę tworzyć rzecz przeznaczoną stricte dla dorosłych. Oczywiście na rynku są podobni twórcy, ale można ich zliczyć na palcach jednej, na może dwóch, rąk.

(Wypowiedzi + recenzja) Paweł "Gierek" Gierczak - Ołtsajders - Jeźdźcy Walhalli.

Po lekturze „Ołtsajders – Jeźdźcy Walhalli” nasunęły mi się dwa skojarzenia. Pierwsze, że komiks Pawła Gierczaka to takie „Osiedle Swoboda” w o wiele bardziej niepoprawnej politycznie formie, a drugie, że trzecią część serii „Ołtsajders” można porównać do undergroundowego, punkowego zina z szalonych lat 90-tych, w których nie było jeszcze tak powszechnego Internetu.

(Recenzja) Nicolas Mahler - Samotność rajdowca

Doskonale w Polsce znany z serii „Ralph Azham” francuski rysownik i scenarzysta komiksowy Lewis Trondheim podsumował twórczość Nicolasa Mahlera słowami: „Magia komiksów Nicolasa Mahlera nie polega na bezbłędnych scenariuszach czy eleganckim rysunkach, ale na tajemniczej alchemii między tymi elementami”. I to jakże trafne zdanie doskonale pasuje do wydanego w 2010 roku przez Kulturę Gniewu komiksu „Samotność rajdowca”.

(Recenzja) Junji Ito - "Czwórcio i Szostek - koci pamiętnik Junjiego Ito"

Zasadniczo nawet nie wiem jak zacząć tekst o „Kocim pamiętniku Junjiego Ito”... Zarówno sam pomysł, jak i całe wykonanie mógłby się wydawać tak dziwny, że aż trudny do ogarnięcia. Jako fan twórczości Japończyka nie mogłem sobie jednak odmówić zapoznania się z tym tytułem.

(Recenzja) Michał "Śledziu" Śledziński - Osiedle Swoboda #1

W latach 90-tych za sprawą Sylwestra Latkowskiego i całego nurtu hip-hopowego bardzo popularne stało się określenie „blokers”. Nieco upraszczając, były to grupki młodzieży, które przesiadywały na ławkach wielkich blokowisk. Często słuchali muzyki rodem ze Stanów Zjednoczonych, chodzili w szerokich spodniach i narzuconych na głowy kapturach i palili nielegalne specyfiki. Myślę, że duże grono dzisiejszych trzydziestolatków wie, o czym piszę i, że nie jest to dla nich temat obcy.

(Recenzja) Jesse Jacobs - Miesiąc miodowy na safari

Są takie komiksy, które przyciągają do siebie swoim wciągającym scenariuszem. Inne z kolei prezentują genialną kreskę, przez co nie sposób oderwać od nich wzroku. Są też takie, których lektura przypomina trip po narkotykowej działce...

(Recenzja) Zbigniew Masternak - Kniaź

Wydawnictwo Kameleon kojarzyć się może głównie z publikowanymi komiksami, lecz jak się okazuje, Robert Zaręba równie chętnie wydaje również książki. Tych już kilka w historii wydawnictwa było, a najnowszą z nich jest „Kniaź” Zbigniewa Masternaka.

(Recnezja) Yuki Midorikawa - W stronę lasu świetlików

Na nieco ponad stu siedemdziesięciu stronach Yuki Midorikawa zdołała zamieścić cztery historie zebrane w jeden zbiór zatytułowany „W stronę lasu Świetlików”. Czy pomysł na umieszczenie aż czterech opowieści w jednym de facto krótkim zbiorze mógł się udać? Jedno jest pewne. Wybór tytułu nie jest tu przypadkowy, gdyż manga o tym samym tytule doczekała się nawet swojej animowanej ekranizacji i było to anime, które wzbudziło bardzo pozytywne wrażenia na widzach.